|
Stwardnienie rozsiane
Stwardnienie rozsiane (SM - sclerosis multiplex) co to za choroba?
Stwardnienie rozsiane jest chorobą układu nerwowego o podłożu autoimmunologicznym.
Jest dość częsta - jak się oblicza choruje na nią około 2,5 miliona osób na całym świecie.
W stwardnieniu rozsianym można zaobserwować wielką rozmaitość objawów, ponieważ proces chorobowy (demielinizacja - uszkodzenie osłonki mielinowej nerwu) może objąć każdy z nerwów mózgu, rdzenia i nerwów obwodowych. Do najczęstszych objawów choroby należą zaburzenia widzenia ( zaniewidzenie przejściowe, podwójne widzenie), zawroty głowy z zaburzeniami równowagi, drętwienia, mrowienia różnych części ciała, osłabienie rąk ich niesprawność, trudności z chodzeniem. Wyróżniono trzy główne typy choroby:
rzutowo-remitujące stwardnienie rozsiane - objawy choroby pojawiają się rzutami i całkowicie lub przynajmniej częściowo ulegają remisji
postać wtórnie postępującą - gdy po kolejnych rzutach choroby nie dochodzi do wyraźnej poprawy, a stwierdza się narastanie objawów neurologicznych
postać pierwotnie postępującą - w której obserwuje się stały powolny rozwój choroby
ZAPRASZAMY OSOBY Z RZUTOWĄ POSTACIĄ SM
NA BEZPŁATNE KONSULTACJE
DOTYCZĄCE MOŻLIWOŚCI LECZENIA
Jak się rozpoznaje stwardnienie rozsiane?
Ponieważ ta choroba ma bardzo rozmaite objawy i może naśladować wiele innych chorób
konieczne jest przeprowadzenie szczegółowych badań. Neurolog może zalecić różne badania, ale konieczne jest bardzo dokładne badanie neurologiczne, badania laboratoryjne, badanie dna oka, wykonanie rezonansu magnetycznego. Pacjent może wymagać innych konsultacji specjalistycznych (np. laryngologicznej) i badań (potencjałów wywołanych).
Szczególnie cenny w diagnostyce i leczeniu jest Rezonans Magnetyczny (MRI) ponieważ to nieszkodliwe badanie może uwidocznić charakterystyczne objawy radiologiczne stwardnienia rozsianego oraz śledzić jego rozwój. W niektórych przypadkach ( gdy w MRI brak jeszcze zmian charakterystycznych dla choroby) i obraz kliniczny jest niejasny wykonuje się nadal punkcję lędźwiową i badanie płynu mózgowo-rdzeniowego.
Jak się leczy stwardnienie rozsiane?
Rzut
W postaci rzutowo-remitującej w czasie rzutu stosuje się krótkotrwale glikokortykoidy (Solu-Medrol), które szybko poprawiają stan pacjenta.
Leki wpływające na przebieg choroby.
Aby zmniejszyć częstość rzutów wprowadzono podaje się interferony, glatiramer i natalizumab. Leki te mają bardzo wysoką cenę. Chorzy mogą otrzymywać interferon po wypełnieniu odpowiedniego wniosku w ramach specjalnego programu NFZ.
Pozostałe leki nie są refundowane, jednak pacjenci naszej kliniki mogą je jednak otrzymywać bezpłatnie w naszej klinice w ramach prowadzonych badań klinicznych. Istnieją także nowe, bardzo obiecujące leki na postać rzutową jak dactalizumab dostępne obecnie tylko trakcie badań klinicznych.
Leczenie w postaci rzutowej zaczyna się od podawania interferonu lub glatirameru.U osób z aktywną chorobą (częstymi rzutami), niedopowiadających na leczenie interferonem albo, z objawami ubocznymi po tych lekach proponuje się leczenie natalizumabem.
Interferony 1 beta-1a i beta -1b. Interferony zmniejszają liczbę rzutów, łagodzą rzuty i mogą spowolnić postępowanie choroby. Należą do nich:
-
Interferony alfa - alfa 2a (Roferon), alfa 2b (Intron A)
- Interferony 1 beta-1a (Avonex, Rebif)
-
Interferony beta -1b (Betaferon, Extavia)
Glatiramer (Copaxone)
-
przypomina naturalne białko otoczki nerwowej -mieliny. Chroni włókna nerowe przed atakiem nieprawidłowo działającego systemu immunologicznego. Lek ten znacząco zmniejsza liczbę rzutów i pojawianie się nowych ognisk uszkodzenia (demielinizacji) widocznych w rezonansie magnetycznym
Natalizumab (Tysabri) jest unikalnym lekiem, który blokuje krwinki białe uszkadzające system nerwowy. Zmniejsza pojawianie się nowych ognisk uszkodzenia w mózgu, lecz przede wszystkim zmniejsza częstość nowych rzutów o około 66%.
Postać postępująca
W postaci wtórnie postępującej stosowany jest lek mitoksantron.
Oprócz leków wpływających na przebieg choroby chorzy otrzymują leki objawowe - zmniejszające napięcie mięśni, zmniejszenie, poprawiające nastrój itp. Szczególnie zalecana jest wszystkim chorym fizykoterapia.
